کتاب ورقپاره های زندان متشکل از 5 داستان کوتاه است که بزرگ علوی بین سال های 1316 تا 1320 در زندان قصر زمانی که دوره محکومیتش را میگذراند نوشته است. داستان های این مجموعه از واقعیات زندگی افرادی گرفته شده که علوی در زندان با آنها دور یا نزدیک ارتباط داشته است. داستانها حکایت روزهای زندان و زندانیان است. در این مجموعه بیشتر داستانها شرح چگونگی اسیر شدن زندانیان روایت میشود. بزرگ علوی نویسندهی سیاسی بود به همین دلیل شرایط زندانیان در این داستانها بیانگر شرایط سیاسی آن زمان است. بزرگ علوی در مقدمهی این کتاب نوشته است: «ورق پارههای زندان اسم بیمسمایی برای این یادداشتهایی که اغلب آن در زندان تهیه شده، نیست. در واقع اغلب آنها روی ورق پاره، روی کاغذ قند، کاغذ سیگار اشنو و با پاکتهایی که در آن برای ما میوه و شیرینی میآوردند، نوشته شده است.»
خلاصه داستانهای ورقپاره های زندان:
پادنگ: مردی به نام غلامحسین به جرم قتل در زندان افتاده است اما هنوز مشخص نیست که او واقعا قاتل است یا نه.
ستاره دنباله دار: ایرج یک فرد انقلابی ضد رژیم شاه است که در روز عروسیش دستگیر میشود و به زندان می رود.
انتظار: يكی از زندانانیان در زندان دیوانه شده، اما دیوانگی او با دیگران فرق دارد.
عفو عمومی: همهی زندانیان چه سیاسی و چه عادی فکرشان فقط متوجه عفو است.
رقص مرگ: مردی عاشق زنی به نام مارگاریتا میشود و به جای او به زندان می رود.
