فیروزه جزایری دوما با استفاده از کلمات طنزآمیز در متن کتاب لبخند بی لهجه، خواننده را به طور ضمنی با برخی رفتارهای ناشایست اجتماعی که در قالب فرهنگ درمی آیند، آشنا می کند. رفتارهایی مانند دورغ گفتن، غیبت، بدگویی و کنجکاوی های بیش از حد که در اغلب تغییرات زندگی اجتماعی نظیر مراسم ازدواج، ورود فردی جدید به دایره ارتباطات قبلی، تغییر مکان، خرید وسایل جدید و … رخ می دهند. فیروزه جزایری دوما همچنین با تبیین برخی از شرایطی که خودمان ایجاد کرده ایم، در قالب کودکی که از بیرون به اوضاع می نگرد، برخی از سیاهی های را که می توانند رنگی دیگر به خود گیرند، تداعی می کند و می کوشد پیچیدگی های روابط و تعاملات انسانی را ساده تر کند.
